تمام هستی ما

شنبه اومدم برم سر کار موهای هستی رو شونه زدم و خرگوشی بستم تا باباش که می خواد ببره مهد کودک نیمه آماده! باشه..بیدار شد و با هام خدافظی کرد.اما باباش ظهری زنگ زده بود می گفت بعد رفتنت گریه کرد شب قبلش هم بهم گفته بود فردا نرو کلاس.من شنبه ها از سر کار می رم کلاس زبان.حدود ساعت نه شب می رسم خونه.بچه کلا بدون مادر داره بزرگ می شه!!!! خلاصه تصمیم گرفتم زودتر برم خونه نه کلاس زبان رفتم و نه باشگاه.رفتم که دلتنگی هستی یه کم جبران بشه...

هستی جون تو آشپزخونه یه مورچه پیدا کرد ورش داشت و دوید سمت اتاق خواب.تو دلم به بچگیش خنده ام گرفت چون فکر کردم می خواد مورچه رو بندازه تو بالکن بیرون از خونه. اشتباه فکر کرده بودم... چون... رفت و مگس کش رو آورد با حوصله نشست مورچه رو گذاشت زمین و با مگس کشزد تو سر مورچه تا بکشدش!!!

امروز وقتی خونه رسیدم خسته و کوفته رفتم رو تخت دراز کشیدم یه کم که گذشت دیدم فایده ای نداره گشنه هم هستم گفتم هستی برو واسم گردو بیار.رفته به باباش می گه بابا یه ظرف بده!باباش هم بهش یه ظرف داد بعد همونطوری گردوی نشکسته رو از تو نایلونش داشت می ریخت تو بشقاب (من صداشو می شنیدم)فکر کنید می خواست بیاره من بخورم!خلاصه باباش چند تایی شکوند و بعد از چند دقیقه بدون گردو اومده پیشم!قبل از اینکه من چیزی بگم خودش خندیدید و گفت یادم رفت گردو بیارم! اینجاست که باید بگی فک و فامیله ما داریم! ...

هستی که مامان بزرگشو تو عید از دست داد الان حواسش به پدر بزرگش هست.برام جالبه دیشب بهش می گفت:هر وقت تهنا شدی بیا پیش ما باشه آقا! و امروز که پدر بزرگش رفت به من می گه مامان اصلا خوب نشد آقا رفت نه!

هستی کوچولوی ما تا بیست بلد شده بشماره و تا 10 اعداد رو از روی شکلشون یاد گرفته حالا هر از چندی می آد و می پرسه مامان 4 با 7 چند می شه؟3 با 1 چند می شه؟

یه ماهی می شه نرفتیم خونه عزیز هستی.و هستی جون دلش خیلی تنگ شده بهش گفتیم هوا گه گرم شد عید که شد میریم خونه شون.و خالا هر روز از خواب بیدار می شه می پرسه هوا گرم شده؟چند تا دیگه باید بخوابیم تا بریم خونه عزیز...

تولد هستی من امسال تبدیل به یه خاطره خیلی بد یا نه شاید هم خوب شد. امسال که متاسفانه به خاطر مامان امیر رضا و امیر حسین جشنی در کار نبود.قرار بود روز تولدش زودتر از سر کار بیام تا باهم بریم شهر بازی و بعدش رستوران که خیلی دوست داره و خلاصه براش به یادموندنی بشه.که از قضا من نتونستم زودتر بیام و بعدشم یه تصادف همه چی رو برعکس کرد.که ما تا نیمه شب تو بیمارستان بودیم.البته جای شکرش باقیه که ضرر جانی ندیده بودند.(هستی و بابایی).در هر صورت اون روز و شب بد گذشت بهمون.